شمارهٔ ۲۰۴ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / مفردات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
گر گدا باشد به یاد پادشه نبود عجب
این عجب بنگر که سلطان می‌کند یاد گدا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت نشان‌دهنده‌ی این است که اگر یک گدا (فقیر) در ذهن خود به یاد پادشاه (سلطان) باشد، چه چیزی عجیب است. اما چیزی که واقعاً عجیب است این است که سلطان (پادشاه) نیز به یاد گدا (فقیر) باشد. در اینجا، شاعر به تعامل و ارتباط میان دو طبقه‌ی اجتماعی با تأکید بر نقش و یادآوری آن‌ها از یکدیگر اشاره می‌کند.