شمارهٔ ۲۳۱ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / مفردات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
مقصود من تویی چه کنم نعمت بهشت
عمری است تا دلم به هوایت هوا بهشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به عشق و محبت خود به معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که در زندگی‌اش تنها عشق او برایش مهم است و نعمت‌های بهشت را به پای او قربانی می‌کند. دلتنگی و اشتیاق او به وصال معشوق باعث شده که بهشت را ناچیز بداند.