شمارهٔ ۴۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به بیان حالتی از بی‌خیالی و رهایی از جهان مادی پرداخته است. او می‌گوید که کسی که از هر دو عالم (دنیا و آخرت) بی‌خبر و جدا شده، به‌طور قطع خوشحال است. این حالتی شبیه به زیبایی ابروی محبوب است که پیوسته و دل‌نشین است. در واقع، شاعر نشان می‌دهد که رهایی از دغدغه‌های دنیا می‌تواند آرامش و شادی را به ارمغان بیاورد.