شمارهٔ ۴۵ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به نوعی به عشق و ارادت عمیق اشاره دارد. بیانگر این است که انسان باید تمام وجودش را وقف معشوق کند و او را در مقام سلطانی در زندگی خود بپذیرد. در حقیقت، عشق به معشوق به عنوان جان و وجود فرد مطرح شده است.