نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

در ذکر نام بعضی از مشایخ شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی / متفرقات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

شیخ ما کامل و مکمل بود

قطب وقت و امام کامل بود

گاه ارشاد چون سخن گفتی

در توحید را نکو سُفتی

یافعی بود نام عبدالله

رهرو رهروان آن درگاه

صالح بربری روحانی

شیخ شیخ من است تا دانی

پیر او هم کمال کوفی بود

کز کمالش بسی کمال فزود

باز باشد ابوالفتوح سعید

که سعید است آن سعید شهید

از ابی مدین او عنایت یافت

به کمال از ولی ولایت یافت

مغربی بود مشرقی به صفا

آفتاب تمام و مه سیما

شیخ ابی مدین است شیخ سعید

که نظیرش نبود در توحید

دیگر آن عارف و دود بود

کنیت او را ابوسعود بود

بود در اندلس ورا مسکن

بس کرم کرده روح او با من

پیر او بود هم ابوبرکات

به کمال و جمال و ذات و صفات

باز ابوالفضل بود بغدادی

افضل فاضلان به استادی

شیخ او احمد غزالی بود

مظهر کامل جلالی بود

خرقه اش پاره بود ابوبکرست

زان که نساج او ابی بکر است

پیر نساج شیخ ابوالقاسم

مرشد عصر و ذاکر دایم

باز شیخ بزرگ ابوعثمان

که نظیرش نبود در عرفان

مظهر لطف حضرت واهب

بندگی ابوعلی کاتب

شیخ او شیخ کاملش خوانند

بوعلی رودباریش دانند

شیخ او هم جنید بغدادی

مصر معنی دمشق دلشادی

شیخ او خال او سرّی سقطی

محرم حال او سرّی سقطی

باز شیخ سری بود معروف

چو سری سرّ او به او مکشوف

او ز موسی و جود از احسان یافت

کفر بگذاشت نور ایمان یافت

یافت در خدمت امام مجال

بود بوّاب در گهش ده سال

شیخ معروف را نکو می دان

شرط داود طائیش می خوان

شیخ او هم حبیب محبوبست

عجمی طالب است و مطلوبست

پیر بصری ابوالحسن باشد

شیخ شیخان انجمن باشد

یافت از صحبت علی ولی

گشت منظور بندگی علی

خرقهٔ او هم از رسول خداست

این چنین خرقهٔ لطیف کراست

نعمت اللهم وز آل رسول

نسبتم با علی است زوج بتول

این چنین نسبت خوشی به تمام

خوش بود گر تو را بود اسلام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره شخصیت‌های بزرگ علم و عرفان اسلامی است که هر یک ویژگی‌ها و کمالات خاص خود را دارند. آغازگر متن به توصیف شیخ کامل و امام زمان خود می‌پردازد و از او به عنوان قطب و راهنما یاد می‌کند. سپس به شخصیت‌های مختلفی چون یافعی، ابوالفتوح سعید، ابی مدین و ابوالقاسم اشاره می‌شود و هر کدام از این عرفا به ویژگی‌های خاص خود توصیف می‌شوند. اهمیت و تاثیرگذاری هر یک از این شخصیت‌ها در عرفان و علم به تصویر کشیده می‌شود و در نهایت به پیوندهای معنوی و نسبت‌های خانوادگی آنها با بزرگان دین اشاره می‌شود. این متن در نهایت به ترویج ارزش‌های اسلامی و کمالات انسانی می‌پردازد.