رباعی شمارهٔ ۱۰۱ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به بیان این مطلب می‌پردازد که واقعیتی که عالمان و محققان درک می‌کنند، می‌تواند به صورت یک نقش و خیال به نظر برسد. در واقع، حقیقت دارای بُعدی عمیق‌تر است که ممکن است به‌عنوان خیال شناخته شود، اما در عین حال، همان حقیقت نیز محسوب می‌شود. بنابراین، ارتباط میان حقیقت و خیال مورد تأکید قرار می‌گیرد.