رباعی شمارهٔ ۱۰۵ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر بیانگر این است که تنها کسانی که تجربه درد و رنج دارند، می‌توانند واقعیت را درک کنند و از آن آگاه باشند. افرادی که فقط به ظاهر خوشحال و خندان هستند، از عمق این احساسات محرومند. همچنین، اشاره می‌شود که اگر کسی از سر مستی و بی‌خیالی درک درستی از زندگی ندارد، در دلش احساساتی وجود دارد که دیگران می‌توانند آن را درک کنند.