رباعی شمارهٔ ۱۱۵ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وضعیت درویش و گدا اشاره می‌کند که در جستجوی معنا و عشق هستند. در حالی که درویش بی‌وقفه می‌نوشد و گدا در تأمل بر زندگی خود است، پرسش اصلی این است که کسی که دوستدار معشوق حقیقی است، در این جهان چه اقدامی باید انجام دهد. شاعر از یار خود می‌خواهد که راه و چاره‌ای را برای این مسئله بیان کند.