رباعی شمارهٔ ۱۱۷ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در عشق تو، نه شادی مانده و نه غم. با وصالت، نه سودی دارم و نه زیانی. نور و تجلی وجود تو، به گونه‌ای مرا متحول کرده که دیگر از نیک و بد و هر چیزی که داشتم، چیزی باقی نمانده است.