رباعی شمارهٔ ۱۱۹ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
فقری که از او غنای مطلق آید
گر زان که طلب کنی به جان می شاید
من فقر همی جویم و آن خواجه غنا
از خواجهٔ ما فقر و غنا می آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به جستجوی فقر در عوض غنی بودن اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر کسی به‌دنبال فقر واقعی باشد، آن را با جانش می‌تواند بدست آورد. او خودش به دنبال فقر است، در حالی که دنیای خواجگان و ثروت در واقع از فقر سرچشمه می‌گیرد. شاعر به نوعی به ارزش و زیبایی فقر در مقابل ثروت اشاره می‌کند.