رباعی شمارهٔ ۱۲۵ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هستی یکیست آنکه هستی شاید
این هستی تو به هیچ کاری ناید
رو نیست شو از هستی خود همچون ما
کز هستی تو هیچ دری نگشاید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر می‌گوید که هستی واقعی تنها یکی است و هستی فردی هرکس، ارزش چندانی ندارد. او به شنونده توصیه می‌کند که از وابستگی به هستی خود بکاهد، زیرا از این هستی، درک و دریافتی حاصل نخواهد شد. به طور خلاصه، این شعر بر ناپایداری و عدم ارزشمندی هستی فردی تأکید دارد و به سمت یک وجود واحد و راستین اشاره می‌کند.