رباعی شمارهٔ ۱۶۱ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سازنده اگرچه ساز نیکو سازد
اما بی ساز ساز چون بنوازد
من آینه ام که می نمایم او را
او خالق من که او مرا می سازد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به رابطه بین سازنده و ساختهاش اشاره دارد. شاعر میگوید که اگرچه سازنده آثاری زیبا میآفریند، اما بدون وجود ساز، نمیتواند آن را به صدا درآورد. همچنین، شاعر خود را مانند آینهای میداند که سازنده (خالق) را نمایش میدهد و معتقد است که خالق او را میسازد و شکل میدهد. در واقع، این شعر به وابستگی و ارتباط عمیق بین خالق و مخلوق میپردازد.