رباعی شمارهٔ ۱۹۲ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به یگانگی و وحدت در وجود خداوند دارند. شاعر می‌گوید که در ملک یگانگی، مفهوم دوگانگی و تمایز بین من و تو هیچ جایگاهی ندارد. آنجا که کلام خداوند وجود دارد، تفاوت‌ها و تفاهم‌های فرهنگی یا قومی مانند هندوها و هندوگرایی نیز بی‌اهمیت می‌شوند. به عبارتی، در اصل حقیقت و وحدت الهی، همه تفاوت‌ها محو می‌شوند.