رباعی شمارهٔ ۱۹۶ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عشق و فدایی خود نسبت به محبوب سخن می‌گوید. او می‌خواهد خود را کاملاً به محبوب تقدیم کند و امیدوار است که با این فداکاری، به محبوب نزدیک‌تر شده و به محرم رازهای او تبدیل شود. اما در پایان متوجه می‌شود که حتی اگر خود را به خاک محبوب هم بسپارد، باز هم نمی‌تواند به او دسترسی پیدا کند و باد زمانه نمی‌گذارد که به محبوب نزدیک شود.