رباعی شمارهٔ ۱۹۹ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به یافتن حقیقتی عمیق اشاره دارد. شاعر از تجربه‌های خود در زندگی می‌گوید که در شرایط سخت و فنا، به بقا دست یافته‌اند. همچنین، از شناخت خود و خدا سخن می‌گوید که در این فرآیند، درک بیشتری از خدا پیدا کرده‌اند. به عبارت دیگر، در دل عدم و نیستی، وجود و حقیقت را شناخته‌اند.