رباعی شمارهٔ ۲۱۰ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ما سوخته ایم و بارها سوخته ایم
وین خرقهٔ پاره بارها دوخته ایم
هر شعله که ز آتش ز سر شوق جهد
در ما گیرد از آنکه ما سوخته ایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از سوختن و تجربه‌های تلخ خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که بارها دچار اندوه شده و با وجود این که زندگی‌اش با مشکلاتی همراه بوده، باز هم تلاش کرده است. آتش و شعله‌ها نماد شوق و تلاش او هستند، اما این تلاش‌ها نشانه‌ای از زخم‌هایی است که او در گذشته متحمل شده است. به‌عبارتی، او در عین سوختن، همچنان به دنبال روشنایی و زندگی است.