رباعی شمارهٔ ۲۱۷ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به رابطه عمیق بین آب و جوهر آن اشاره می‌کند و به ارزش معنوی و باطنی این دو پرداخته است. او می‌گوید که در نظر او، آب و حباب‌های آن یکسان هستند و باید از دوگانگی بگذریم و به وحدت و یک‌دلی دست یابیم. به طور کلی، این اشعار به مفهوم اتحاد و یگانگی در عالم هستی می‌پردازد.