رباعی شمارهٔ ۲۲۴ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که ما همواره در حال بیان حقیقت‌های عالی هستیم، اما در عین حال، وجود واقعی ما از نظر دیگران پنهان است. هرچند که آثار و نوشته‌هایی از ما باقی مانده، اما حقیقت وجودی ما در زمره‌ی بی‌نهایت و نامشهود باقی مانده است.