رباعی شمارهٔ ۲۳۶ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات expresses می‌کند که تا زمانی که زنده است، به نوشیدن می ادامه خواهد داد و در کوی مغان (محل می‌پرستی) همیشه به می‌نوشی مشغول است. او هیچ توجهی به ارزش و قیمت صومعه‌ها ندارد و معتقد است که ارزش دیر مغان (محل عبادت و زهد) بیشتر از این چیزهاست و آن را به قیمت ناچیزی نمی‌فروشد. به بیان دیگر، او بر اهمیت تجربیات معنوی و لذت از زندگی تأکید دارد.