نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۲۴۴ شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

زان باده نخورده ام که هشیار شوم

آن مست نیم که باز بیدار شوم

یک جام تجلّی بلای تو بَسَم

تا از عدم و وجود بیدار شوم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از شراب و مستی صحبت می‌کند و بیان می‌کند که تا به حال از باده‌ای نخورده که هشیار شود. او همچنین نمی‌خواهد بیدار شود، زیرا در حالت مستی به سر می‌برد. در انتها، از یک جام تجلی (به معنای تجلی زیبایی و وجود معشوق) می‌خواهد تا بتواند از حالت نبود و وجود به آگاهی برسد.