رباعی شمارهٔ ۲۶۱ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مائیم ز خود وجود پرداختگان
و آتش به وجود خود در انداختگان
پیش رخ چون شمع تو شبهای دراز
پروانه صفت وجود خود باختگان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر حال و وضع افرادی است که برای خود را فدای عشق و محبت کرده‌اند. آن‌ها مانند شمعی هستند که در روشنایی عشق می‌سوزند و وجود خود را از دست می‌دهند. همچنین، آن‌ها به حالت پروانه‌ای هستند که در پی نور عشق می‌روند و در این مسیر، تمام وجود خود را به خطر می‌اندازند.