رباعی شمارهٔ ۲۸۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان حال کسی می‌پردازد که در جستجوی حل مشکل خود است و از جدایی و دوری رنج می‌برد. او به مانند انسانی است که در کنار دریا تشنه خواب‌آلود است و یا بر سر گنجی نشسته اما به خاطر فقر و نیازمندی دچار مرگ روحی شده است. به طور کلی، این اشعار به ناامیدی و احساس کمبود می‌پردازد.