نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۷۸ شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

یاری که چو ما غرقهٔ دریا گردد

از ما باشد به سوی مأوا گردد

مستانه به گرد نقطه ‌ای چون پرگار

در دور درآید او و با ما گردد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به یاری اشاره می‌کند که در دریای عشق غرق شده و به دنبال مأوایی می‌گردد. او با حالتی مستانه و شبیه به حرکت پرگار، در گردشی به دور نقطه‌ای، در نهایت به ما ملحق می‌شود. این ابیات بیانگر جستجوی مشترک در میان دوستان و یاران در دنیای عشق و وصل است.