رباعی شمارهٔ ۸۲ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که در مجلس عشق و می، نمی‌توان از ترک و جدایی صحبت کرد. عقل انسان نمی‌تواند عشق او را به درستی بیان کند، زیرا او حقیقت وجود همه چیز است و درک وجود هیچ چیز دیگری برای انسان ممکن نیست. به عبارت دیگر، عشق به او به اندازه‌ای عمیق و پیشرفته است که هیچ عقل و درکی قادر به درک آن نیست.