رباعی شمارهٔ ۹۰ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
این نقش خیال عالمش می خوانند
جانی دارد که آدمش می خوانند
روحی است که روح اولش می گویند
چون اوست تمام خاتمش می خوانند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به تجلی و حقیقت انسان و روح اشاره دارند. شاعر بیان می‌کند که شخصیت انسانی دارای روحی است که او را به کمال می‌رساند و به همین دلیل او را "عالم" و "آدم" می‌نامند. در نهایت، این روح به عنوان اساس و منبع تمام کمالات شناخته می‌شود.