نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۲ اسیر شهرستانی

اسیر شهرستانی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

موجها برده دل ز باغ در آب

لاله ها شسته روی داغ در آب

چه صنمخانه ای است عالم عکس

خوش نماید گل چراغ در آب

بی سبب دل نمی کند ز سحاب

قطره دارد گهر سراغ در آب

خط مشکین و عارض گلرنگ

سایه افکنده بال زاغ در آب

در چمن باده ریخت اشک اسیر

موج گل تر کند دماغ در آب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی‌های طبیعت و تأثیر آن بر احساسات اشاره دارد. موج‌ها و گل‌های در آب، نشان‌دهنده‌ی زیبایی و لطافت هستند. شاعر به تصویر کشیده که چگونه جلوه‌های طبیعی مانند لاله‌ها و گل‌ها، حس شگفتی و زیبایی را ایجاد می‌کنند. همچنین، در شعر اشاره شده است که عشق و دل‌باختگی به دلایل خاصی شکل می‌گیرد و اشک‌های جاری در چمن به نوعی نشان‌دهنده‌ی غم و اندوه است.整体اً، شعر به تماشای زیبایی‌های طبیعی و تأثیر آن بر روح انسان می‌پردازد.