شمارهٔ ۵۵۹ اسیر شهرستانی
اسیر شهرستانی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
دمی که از نگهت سرمه ستم نکشد
عجب که آینه چون گل جبین به هم نکشد
فدای بیکسی کعبه گرفتاری
که صید منت خونگرمی حرم نکشد
ز اختلاط پریشان عیش در قفس است
دلم که ناز سبکروحی الم نکشد
به جستجوی تو ممنون شوق خویشتنم
که ننگ تهمت همراهی قدم نکشد
به برگ شعله نوشتیم گفتگوی اسیر
که از طراوت نامش سفینه نم نکشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف عواطف عمیق و درونی شاعر در مواجهه با عشق و زیبایی می‌پردازد. شاعر از آثار و تأثیرات محبوبش بر زندگی و دلش صحبت می‌کند و به اشاره به درد و بیداد عشق و جدایی می‌پردازد. او به چالش‌های عاطفی و روحی خود اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که چقدر این احساسات می‌تواند رنج‌آور باشد، اما در عین حال شوق و تمنای جستجوی محبوب را نیز به تصویر می‌کشد. در نهایت، شاعر از زیبایی‌های احساسات عشق و قدرت آن بر روح انسان می‌گوید.