شمارهٔ ۶۷۷ اسیر شهرستانی
اسیر شهرستانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ز فیض ابر شد زانسان جهان سبز
که از عکس زمین شد آسمان سبز
به صحرا گردباد تشنه لب را
رطوبت کرد چون سرو روان سبز
رقم زد خامه ای گر وصف گلشن
چو برگ بید گردیدش زبان سبز
ز فیض لطف عام ابر نیسان
چو موج سبزه شد ریگ روان سبز
اسیر عشق را چون جوهر تیغ
شود در سینه غم‌های نهان سبز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی‌های طبیعت و تأثیرات مثبت باران و ابرها بر روی زمین اشاره دارد. ابرها به زمین زندگی می‌بخشند و طبیعت به رنگ سبز درمی‌آید. در اینجا، نوای عشق و دل‌تنگی نیز به تصویر کشیده شده است و عشق به عنوان نیرویی مؤثر در زندگی انسان‌ها، غم‌ها و شادی‌ها را به هم می‌آمیزد. این شعر به ارتباط عمیق بین طبیعت و احساسات انسان‌ها پرداخته است.