شمارهٔ ۱۰۵ اسیر شهرستانی
اسیر شهرستانی / غزلیات ناتمام / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ضعف بازوی من کمان من است
دل جان سخت من نشان من است
می خورد خون دل ولی شب و روز
قسم ته دلیش جان من است؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به ضعف و ناتوانیهای خود اشاره میکند که مانند کمانش به او آسیب میزند. او همچنین از قوت دل و ارادهاش یاد میکند که نشانی از استقامت و پایداری اوست. علیرغم درد و رنجی که تحمل میکند، عشق و صداقت دلش را دلیل زندگیاش میداند.