شمارهٔ ۲۰۷ اسیر شهرستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت بیان می‌کند که غم و اندوه الهی هیچ‌گاه کاهش نمی‌یابد و همچنین از سلطنت و پادشاهی هم کم نخواهد شد. در واقع، اشاره به این دارد که درد و رنج انسان‌ها از بین نمی‌رود و به نوعی در زندگی جاری است.