شمارهٔ ۲۱۴ اسیر شهرستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به آمدن بهار اشاره دارد که نماد شادی و شکوفایی است. در این فصل، زودگذر بودن زهد و ریاضت به تمسخر گرفته می‌شود و غنچه‌ها از طراوت و خوشحالی لبخند می‌زنند. همچنین، اشاره شده که عشق و وفا در میان گلستان‌ها برقرار است و حتی در دل غنچه‌های رسوایی، احساساتی پنهان و غمگین وجود دارد.