شمارهٔ ۲۶ اسیر شهرستانی
اسیر شهرستانی / غزلیات ناتمام / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
کرده ام مرغی سبکروحی امید و بیم را
اضطرابم در بغل دارد گل تسلیم را
شوخی پرواز او بال گرفتاری خوش است
می کنم در کنج عزلت سیر هفت اقلیم را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به وصف حالتی از نشاط و نگرانی میپردازد. او با تصویرسازی از یک مرغ سبکروح که حامل امید و بیم است، احساس اضطراب خود را بیان میکند. پرواز این مرغ نشاندهنده آزادی و شوق است، در حالی که شاعر در گوشهای تنها و در سکوت به تجربههای مختلف خود فکر میکند. او به سفر در دنیای احساسات و تجربهها میپردازد، در حالی که در عین حال در گوشهای از تنهایی خود به زندگی نگاه میکند.