نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۴ اسیر شهرستانی

اسیر شهرستانی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

نشان زخم که جویی سوار بسیار است

سر سراغ که داری غبار بسیار است

یکی است صید تغافل اگر نمی دانی

به امتحان نظری کن شکار بسیار است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع زخم و درد اشاره دارد و نشان می‌دهد که در زندگی نشانه‌های جراحت و مشکل فراوانی وجود دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد تا با دقت بیشتری به اطرافش نگاه کند و متوجه شود که در زندگی فرصت‌های زیادی برای مواجهه با مشکلات و چالش‌ها وجود دارد. این زخم‌ها و چالش‌ها می‌توانند به عنوان تجربیات آموزشی و فرصتی برای رشد شخصی دیده شوند. شاعر به نوعی به امتحان کردن و جستجوی حقیقت در این تجربیات دعوت می‌کند.