شمارهٔ ۸۴ اسیر شهرستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی‌های بهار و فیضی که از آن ناشی می‌شود اشاره دارد. عالم چمن بهار را به‌عنوان منبع فیض و برکت می‌شناسد و هر جلوه‌ای از زیبایی‌های آن از همین فیض سرچشمه می‌گیرد. همچنین، از عشق و شادابی که در دل دارد، سخن می‌گوید و می‌افزاید که در کعبه دل، راهی برای گفتگو وجود ندارد، زیرا فهم و درک این فیض نیازمند درجه‌ای از معرفت و آمادگی است.