شمارهٔ ۸۹ اسیر شهرستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به ابراز احساسات عاشقانه خود می‌پردازد و بیان می‌کند که فکر کردن به لبان یار در مجالس وفا ناپسند است. او معتقد است که در حالی که مستی و ادب باید در کنار هم باشد، رفتارهای پرشور و بی‌ادبانه نادرست است. همچنین، دل او به خاطر عشقش به یار، همچون چاکی در لباس غبارآلود است و او اعتقاد دارد که اجتماع دیوانگان و شیدایی در باغ عشق نیز ناپسند است.