شمارهٔ ۱ - باده پیش آر سوزنی سمرقندی
سوزنی سمرقندی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ساقیا پیش آر باز آن آب آتش‌فام را
جام گردان کن ببر غم‌های بی‌انجام را
زآنکه ایام نشاط و عشرت و شادی شده است
بد بود بیهوده ضایع کردن این ایام را
مجلسی در ساز در بستان و هر سوئی نشان
لعبتان گلرخ و حوران سیم اندام را
باده پیش آور که هنگامست اینک باده را
هیچگون روی محابا نیست این هنگام را
خام طبع است آنکه میگوید بچنگ و کف نگیر
زلفکان خم خم و جام نبید خام را
مجلس عیش و طرب برساز و چون برساختی
پیش خوان آن مطرب مه روی طوبی نام را
هر کجا طوبی بود آنجا بود خلد برین
نزد ما پیغمبر آورده است این پیغام را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره اهمیت لذت‌بردن از لحظات شادی و نشاط زندگی است. شاعر از ساقی می‌خواهد که نوشیدنی را بیاورد تا بتوانند غم‌های بی‌پایان را فراموش کنند. او تأکید می‌کند که ایام خوشی نباید به هدر برود و بهتر است از مجالس شادی و زیبایی‌ها استفاده شود. همچنین نصیحت می‌کند که نباید از لذت‌های زندگی غافل شد بلکه باید با ساز و آواز به جشن و شادمانی پرداخت، زیرا این لحظات گرانبها هستند و در بهشت موعود، شادی و خوشی وجود دارد.