شمارهٔ ۱۷ - روی تو سوزنی سمرقندی
سوزنی سمرقندی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای رنگ خواسته ز لبان تو فام لعل
وی خواسته ز رنگ رخان تو فام لعل
خرم رخان تو که ازو ساخت لعل فام
زیبا لبان تو که ازو خواست فام لعل
روی ترا شناسم و لعل لب ترا
جز روی و جز لب تو ندانم کدام لعل
گر بر رخام رو نهی و بوسه ای دهی
گردد ز عکس آنرخ نیکو رخام لعل
بیننده لب و رخ تو خواند فام تو
لعل ای غلام و روی و لبت را غلام لعل
تا کی بفرقت لب و رخسار لعل تو
بر کهربا ببارد جز عم مدام لعل
از گونه لب و رخ تو خواند نام تو
لعل زمردی خط و یاقوت نام لعل
در آرزوی آنکه من و تو بمجلسی
مست شراب و بر کف جام مدام لعل
روی تو لعل و روی من از عکس روی تو
لعل و مدام لعل و ازو گشته جام لعل
ترسم ز روئی روز و شب و مباد
گشته قضا به سیلی قاضی امام لعل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری است که به زیبایی و جذابیت چهره و لبهای محبوب اشاره دارد. شاعر از رنگ و حالت لعل (جواهر سرخ) که به لب و صورت محبوبش نسبت میدهد، تمجید میکند و بیان میکند که زیباییهای او را نمیتواند از دیگران جدا کند. او آرزو دارد که در مجلسی با هم باشند و مست از شراب عشق و زیبایی یکدیگر شوند. شاعر از جدایی و دوری از محبوبش نگران است و به زیبایی او که به عنوان نمادی از لعل و جواهر توصیف شده، تأکید میکند. در نهایت، اشتغال به زیبایی محبوب و تأثیر آن بر احساسات و عواطفش را به تصویر میکشد.