نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷ - روی تو سوزنی سمرقندی

سوزنی سمرقندی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای رنگ خواسته ز لبان تو فام لعل

وی خواسته ز رنگ رخان تو فام لعل

خرم رخان تو که ازو ساخت لعل فام

زیبا لبان تو که ازو خواست فام لعل

روی ترا شناسم و لعل لب ترا

جز روی و جز لب تو ندانم کدام لعل

گر بر رخام رو نهی و بوسه ای دهی

گردد ز عکس آنرخ نیکو رخام لعل

بیننده لب و رخ تو خواند فام تو

لعل ای غلام و روی و لبت را غلام لعل

تا کی بفرقت لب و رخسار لعل تو

بر کهربا ببارد جز عم مدام لعل

از گونه لب و رخ تو خواند نام تو

لعل زمردی خط و یاقوت نام لعل

در آرزوی آنکه من و تو بمجلسی

مست شراب و بر کف جام مدام لعل

روی تو لعل و روی من از عکس روی تو

لعل و مدام لعل و ازو گشته جام لعل

ترسم ز روئی روز و شب و مباد

گشته قضا به سیلی قاضی امام لعل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری است که به زیبایی و جذابیت چهره و لب‌های محبوب اشاره دارد. شاعر از رنگ و حالت لعل (جواهر سرخ) که به لب و صورت محبوبش نسبت می‌دهد، تمجید می‌کند و بیان می‌کند که زیبایی‌های او را نمی‌تواند از دیگران جدا کند. او آرزو دارد که در مجلسی با هم باشند و مست از شراب عشق و زیبایی یکدیگر شوند. شاعر از جدایی و دوری از محبوبش نگران است و به زیبایی او که به عنوان نمادی از لعل و جواهر توصیف شده، تأکید می‌کند. در نهایت، اشتغال به زیبایی محبوب و تأثیر آن بر احساسات و عواطفش را به تصویر می‌کشد.