شمارهٔ ۲۴ - بغدادی نگاری سوزنی سمرقندی
سوزنی سمرقندی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بیا ای دیده در بغداد دجله
اگر داری بدل بر یاد دجله
بچشم من نگر تا هست افزون
یکی چشم من از هفتاد دجله
ز هجر روی بغدادی نگاری
مرا از دیدگان افتاد دجله
ورا بی دجله بغداد است دوزخ
مرا دو دیده بی بغداد دجله
دو چشم من چو بغداد رخش دید
هوای او بچشمم داد دجله
اگر با چشم من گردی برآید
ز بی آبی کند فریاد دجله
چنان بارم ز عشق او که آید
بچشم من سراب و باد دجله
ببغداد از یکی نامه فرستم
که همچون دیده من باد دجله
بچشم من چو آب آید ز بغداد
همیدارد زآب آباد دجله
بقای دجله و بغداد من باد
که با بغداد نیک افتاد دجله
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی‌های دجله در بغداد اشاره می‌کند و احساسات عمیق خود را نسبت به این شهر و عشقش بیان می‌کند. او از دجله به عنوان نمادی از عشق و یادآوری معشوقه‌اش یاد می‌کند و به ارتباط عمیقش با بغداد و دجله اشاره دارد. همچنین، شاعر احساس تنهایی و دوری از معشوق را با تصویر دجله و زیبایی‌های آن مرتبط می‌سازد و بیان می‌کند که چشم او برای دیدن بغداد و دجله تنگ شده است. به طور کلی، شعر تجلی عشق، nostalgia و زیبایی‌های طبیعی در کنار معانی عمیق انسانی است.