شمارهٔ ۱۶ - مهتران سوزنی سمرقندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساساتی از سر رنج و ناامیدی هستند. شاعر به این نکته اشاره دارد که اگرچه به افراد زیادی کمک کرده و آنها را بزرگ کرده است، اما خود او در نظر آنها کوچک و حقیر به نظر می‌رسد. او آرزو می‌کند که بتواند خود را از این وضعیت نجات دهد، اما از ناتوانی در این زمینه ابراز تأسف می‌کند.