قطعات — هزلیات سوزنی سمرقندی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۶ - نظامی گشنیز خورد — نظامی در خراسان خورد گشنیز
- شمارهٔ ۳ - خط من نیکوست — مدحتم را خط صِلَت دادی
- شمارهٔ ۱ - خر خمخانه — خر سر خمخانه ای زنت غر و ایضا
- شمارهٔ ۲ - به کلاه تو سوگند — ای خداوند مرا از غم بی دستاری
- شمارهٔ ۸ - در راه — پیش آمدم براه یکی تا زنا گشاد
- شمارهٔ ۷ - این چیست؟ — چه . . . یر است این ز . . . یر خر زبر دست
- شمارهٔ ۴ - هجو من — کی چون توئی خر از همه اهل گزیدگیست
- شمارهٔ ۵ - خر دجال — ای خر دجال گرگ یوسف خوانی
- شمارهٔ ۱۵ - زن سعد — دو دسته کاغذ سعدی نواختم فرمود
- شمارهٔ ۱۶ - مهتران — هرکه را تا به . . . ایه بفشردم
- شمارهٔ ۱۱ - سوگند دروغ — عمر عاشق از املاک اجل فخرالدین
- شمارهٔ ۱۲ - دو سال عشوه خریدم — آن گریزی که عشوه خریدم ازو دو سال
- شمارهٔ ۱۰ - ای پسر — ای پسر گر به . . . س شوی چو بزرگان
- شمارهٔ ۹ - حکیم سوزنیم — حکیم سوزنیم چشم شاعران بهجا
- شمارهٔ ۱۳ - چیست آن — چیست آن جفت بهم ساخته همچون زن و مرد
- شمارهٔ ۱۴ - خمخانه — تا ز خمخانه یکی دست بحمدانم برد
- شمارهٔ ۲۴ - شاعر مبارک هجو — من یکی شاعرم مبارک هجو
- شمارهٔ ۲۳ - چیستان — چو هاروت مرغی نگونسار چیست
- شمارهٔ ۲۰ - سوزنی از ابلهی چه کرد — سوزنی از ابلهی درید بسی مرز
- شمارهٔ ۲۱ - خر خمخانه — خر خمخانه لگد میزند از دور مرا
- شمارهٔ ۱۸ - خواجه امام — خواجه امام خطیب نوحی بادا
- شمارهٔ ۱۹ - مغز خر — مرا مغز خر داد خشدامنم
- شمارهٔ ۱۷ - علی بن ناصر — خجسته تاج معالی علی بن ناصر
- شمارهٔ ۲۲ - حنائی — دید حنائی به . . . یلر میل زن خویش
- شمارهٔ ۲۶ - چرا زن گرفتم — زن کردم ای ولی نعم از برای آن
- شمارهٔ ۳۱ - روی نیاز — سیر اولاد بوالفرج مسعود
- شمارهٔ ۲۷ - نجم دین — ای نجم دین به خط تو عثمان نداد سیم
- شمارهٔ ۲۵ - نی نی . . . لا . . . لا — هست از سفال جامه سیکی برآمده
- شمارهٔ ۳۲ — اگر آبی رحم در چشم دشمن
- شمارهٔ ۳۰ - نجم کلاهدوز — غلام طلعت نجم کلاهدوز منم
- شمارهٔ ۲۸ - من رمه بانم — از خرتر تا جرس گشاده زبانم
- شمارهٔ ۲۹ - میزبانی — به میزبانی نزدیک آن جگر بندم
- شمارهٔ ۳۴ - اینست خشم — بورک هندی بشد پشمینه پوش
- شمارهٔ ۳۵ - خر مغ — تاج خرقان به بخارا به لب جوی بشیر
- شمارهٔ ۴۰ - خرنامه — خر مطران که آخرت عمر است
- شمارهٔ ۳۷ - خاطر سوداپز — راحتی دارم بر منتخب الدین بثنا
- شمارهٔ ۳۳ - بمحشر از شهیدان خنیسم — مرا تلخی نباید دادن جان
- شمارهٔ ۳۹ — ممدوح نمایند بسی بار خدایان
- شمارهٔ ۳۶ - خاک خراسان — خاک خراسان و خاک مملکت چین
- شمارهٔ ۳۸ - بیماری یار — دمل درآمد آن سره یار مرا به . . . ون
- شمارهٔ ۴۵ - شمس دین — ای شمس دین بنام و بنواز تو ابر به
- شمارهٔ ۴۶ - پرکارتر از سوزنی امروز کجاست — از امت مسیح نبی راهب از تو به
- شمارهٔ ۴۱ - مغز تو — شو رنگها بنزد تو نی نزد مردمان
- شمارهٔ ۴۸ - ولوله در ولوله در ولوله — مار بسی گرد حنائی خبه
- شمارهٔ ۴۷ - در سبلت و ریش خویش بنگر — هان ای کل تا زدم مزن لاف
- شمارهٔ ۴۴ - سعد ملک — سعد ملک ای وزیر دریا دل
- شمارهٔ ۴۲ - خواجه محمد بن مؤید — خواجه محمد مؤید که کمتر است
- شمارهٔ ۴۳ - سالار بک — سالار بک ای از در احسنت و زه زه
- شمارهٔ ۵۵ - ای نظامی — ای نظامی کلکی بی سر و بی سامانی
- شمارهٔ ۵۶ - کل و سامان — نظامیا کل و سامان به بلخ هست دودیه
- شمارهٔ ۴۹ - کرمک پیله — اشرف ابریشمی چو کرمک پیله
- شمارهٔ ۵۲ - المومن نئی — شمس نامی و نور می ندهی
- شمارهٔ ۵۳ - تار و نزنگ — به می خواران فتادم از قضا دوش
- شمارهٔ ۵۴ - پسر سلمانی — رومه سوزک مژه میکنی از نادانی
- شمارهٔ ۵۱ - سوزنی گفت مدح تو ز خری — ای نجیب مؤید سکنه
- شمارهٔ ۵۰ - همه آلت درودگری — شاد باش ای مؤید سکنه
- شمارهٔ ۶۲ - چون دزدان — کیست آن گرد شکم مردک رو به مانست
- شمارهٔ ۶۱ - داماد خر خواجه — ای سوز نیک چون پسر خواجه کلاخی
- شمارهٔ ۵۹ - قوامی — قوامی همچنین بد ساز ماندی
- شمارهٔ ۵۷ - نه مستی و پستی — خائی گنده ترسا پرستی
- شمارهٔ ۵۸ - حنائی شاعر — حنائیا خبه شد خلق شاعریت مگر
- شمارهٔ ۶۰ - امامزاده صابونی — فرزند من نبیره میمونی