شمارهٔ ۲۷ - نجم دین سوزنی سمرقندی
سوزنی سمرقندی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای نجم دین به خط تو عثمان نداد سیم
نه جمله بی میخم باوی چه فن زنم
دل برکنم ز سیم تو تا از برای سیم
آلات روی عثمان چون سیم برکنم
تو بشکنی برای آنچه دهی خط نجم را
من نیز اگر نباشم سیم تو بشکنم
تو نجمی و بنجم توان یافت راه راست
آن کن که خویشتن بتو از راه نفکنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق و وابستگی به یک محبوب است. شاعر به محبوب خود، که به نجم دین تشبیه شده، اشاره می‌کند و بیان می‌کند که برای او حاضر است از ثروت و زیبایی‌ها بگذرد. او به کلام محبوب که نوعی نوشته یا فرمان است، اهمیت می‌دهد و می‌گوید که اگر محبوبش به او محبت نکند، او نیز از همه چیز دست خواهد کشید. در نهایت، شاعر از محبوب می‌خواهد که او را در مسیری درست هدایت کند تا از راه راست منحرف نشود.