شمارهٔ ۲۱ - یاد داری سوزنی سمرقندی
سوزنی سمرقندی / بخش دوم قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فع (رمل مثمن محجوف مطموس)
یاد داری آنچه با . . . ون تو کردستم
خانه دهقان سید عبد سید بار
وآنچه بر دکان دادیم از او ستاند
وآنچه در پیشت فرو خواند از هجا اشعار
سر بزی کن سربزی کن گنگ کل کور
وین نجاست از میان شاعران بردار
بیش با ما در میامیز ای طریق شعر
ای شعار شاعران را از تو شین و عار
امتحانی را که کردی ما توانستیم
گفتن از ذوق درست یا غلط پندار
امتحان ما ز طبع شعر تو شعریست
کو ردیف لعل دارد عذب و خوش گفتار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به یادآوری خاطراتی از گذشته می‌پردازد که شامل رفتارهای نامناسب و دشواری‌ها در روابط با دیگران است. او به دکان‌دار و خانه دهقان اشاره می‌کند و خواستار جدایی از ناخالصی‌ها و ناپاکی‌های موجود در میان شاعران است. شاعر به مخاطبش می‌گوید که از راه‌های نادرست دوری کند و به اهمیت شعری با کیفیت اشاره می‌کند کهی باید دلنشین و زیبا باشد. در نهایت، او بر آزمون و نمایاندن ذوق شاعرانه تأکید دارد و از طبع شاعری که باید خوش و شیرین باشد، سخن می‌گوید.