نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹ - بد دل و بد طلعت و بد روی و بد دیدار سوزنی سمرقندی

سوزنی سمرقندی / بخش دوم قطعات / وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

ای کل رواسک کند و سرسر خار

دیو با دیدار تو چو لعبت فرخار

کنگی گنده دهان و گنده ریش و کور

بد دل و بد طلعت و بد روی و بد دیدار

دیگهای مایه تو پر غدد و کرم

وقیهای روغن تو پر گهین و هار

بر کران ریش تو و اندر میان . . . ون

یله یله هار بینی سله سله مار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف دیو و ویژگی‌های زشت و ناخوشایند او می‌پردازد. دیو با ظاهری ترسناک و بدچهره توصیف شده که به نوعی وحشتناک و بدخلق به نظر می‌رسد. اشاره به ویژگی‌هایی مانند دهان بزرگ، ریش انبوه و کوری او تصویر روشنی از زشتی‌اش را به دست می‌دهد. همچنین، مضمون‌هایی از آلودگی و فساد در مایه‌ها و روغن‌های او وجود دارد که بر زشتی‌اش می‌افزاید. در نهایت، با تصویرهایی از مگس‌ها و مارها، این احساس ناخوشایند و نفرت‌انگیز بیشتر بارز می‌شود.