قصاید — دیوان اشعار طبیب اصفهانی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۱ - در لذت غم و مدح رسول اکرم (ص) با تجدید مطلع گوید — حاشا که کَشَم بَهْرِ طَرَب، ساغَرِ جَم را
- شمارهٔ ۲ - یک قصیده — ای یافته، صبح از دمِ جان‌بَخْشِ تو، دَم را
- شمارهٔ ۳ - در مدح امیرالمؤمنین و اظهار اشتیاق بزیارت آن بزرگوار گوید — ای خداوندی که در گیتی مثل شد در سخا
- شمارهٔ ۸ - ابیات ذیل در «تذکره عذری» از همین طبیب نقل گردیده و چنان که پیداست از قصیده‌ای بوده، ولی این قصیده در هیچ‌یک از دو نسخه دیوان که در دسترس ماست مسطور نگردیده است — تویی آن خسرو عادل به جهان کآوردی
- شمارهٔ ۹ - در مدح ابوالحسن علی بن ابیطالب گوید — ز دل با تو ای شوخ شیرین‌شمایل
- شمارهٔ ۷ - در مدح امام المتقین امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرماید — درگهت را که هست غیر طور
- شمارهٔ ۱۱ - در مدح امام والمتقین و یعسوب الدین امیرالمؤمنین گوید — تا تو رفتی چون خدنگم از برای زیباصنم
- شمارهٔ ۶ - در وصف بهار ومدح حیدر کرار گوید — مژده بلبل راکه آمد گل بباغ شاخسار
- شمارهٔ ۵ - در خطاب بفلک دون پرور و مدح امیرالمؤمنین حیدر گوید — چیست آن پیکر سیمین که نگردد یکبار
- شمارهٔ ۱۰ - در بی‌وفایی روزگار و مدیحه رسول مختار گوید — ای مبارک همای فرخ‌فال
- شمارهٔ ۴ - در مدح امام الثقلین ابوالسبطین گوید — دوش بودم بخواب وقت سحر
- شمارهٔ ۱۴ - در فیض بیداری و مدح شاه سریر ولایت (با تجدید مطلع) گوید — صلا زدند سحر بلبلان گلزاری
- شمارهٔ ۱۲ - در مدح ابوالائمه و غوث الامه علی علیه السلام گوید — دوش از این رواق نیلی فام
- شمارهٔ ۱۳ - یک قصیده — چو چنگ نالم و افغان که نغمه انگاری