نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱ طبیب اصفهانی

طبیب اصفهانی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

عمریست دلم از غم دوران گله دارد

آئینه ام از نقش پریشان گله دارد

ناموس کند شکوه بسی از من رسوا

زآلودگی ام پاکی دامان گله دارد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار بیانگر درد و غم شاعر از وضعیت زندگی و نگرانیش درباره‌ی جنبه‌های ناخوشایند آن است. دل او از تلخی‌ها گله‌مند است و خود را در آینه‌ای می‌بیند که نشان‌دهنده‌ی پریشانی و ناپاکی‌اش است. همچنین، او از رسوایی ناموسش شکایت دارد و از آلودگی‌هایی که به او نسبت داده می‌شود، احساس پاکی و بی‌گناهی می‌کند.