شمارهٔ ۱۲ طبیب اصفهانی
طبیب اصفهانی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ندهی گوش خود به فریادم
یا به گوشَت نمی‌رسد دادم
تو چو لیلی و من چو مجنونم
تو چو شیرین و من چو فرهادم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر از معشوقش می‌خواهد به ندای دلش گوش دهد، زیرا احساسات عمیقش مورد توجه او قرار نگرفته است. او خود را به مجنون و معشوق را به لیلی تشبیه می‌کند و احساس می‌کند که جذبه و عشق او همانند فرهاد به شیرین است.