نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳ طبیب اصفهانی

طبیب اصفهانی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

روشن چراغ عشق زداغ دل منست

پروانه را سرشت ز آب و گل منست

آزاده را به کار گشا احتیاج نیست

مانند سرو و عقده دل حاصل منست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و احساسات عمیق است. شاعر بیان می‌کند که عشقش مانند روشنایی است که در دل او می‌سوزد و پروانه‌ای که به آن می‌رسد، از جنس وجود خودش است. همچنین، او به این نکته اشاره دارد که فرد آزاد و مستقل نیازی به کمک بیرونی ندارد و زیبایی‌اش مانند درخت سرو، حاصل درون خود اوست.