شمارهٔ ۳ طبیب اصفهانی
طبیب اصفهانی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
روشن چراغ عشق زداغ دل منست
پروانه را سرشت ز آب و گل منست
آزاده را به کار گشا احتیاج نیست
مانند سرو و عقده دل حاصل منست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهی عشق و احساسات عمیق است. شاعر بیان میکند که عشقش مانند روشنایی است که در دل او میسوزد و پروانهای که به آن میرسد، از جنس وجود خودش است. همچنین، او به این نکته اشاره دارد که فرد آزاد و مستقل نیازی به کمک بیرونی ندارد و زیباییاش مانند درخت سرو، حاصل درون خود اوست.