شمارهٔ ۱۰۸ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
ز مرغان دل ما با لب بامش چه می گویی
سر دیوار نشناسد کبوترهای چاهی را
شبت خوش باد ساقی، مگذر از فکر سحرخیزی
که فیض شام معراج است بزم صبحگاهی را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی احساسات و تفکرات شاعر را بیان می‌کند. شاعر از مرغان دل خود و دلخوشی‌هایشان در شب صحبت می‌کند و از ساقی می‌خواهد تا به فکر صبح زود نباشد، زیرا لذت و فیض شب را در بزم شام می‌بیند. به نوعی، شاعر شب و حال و هوای آن را بر صبح مقدم می‌شمارد و به آرامش و زیبایی‌های شب اشاره دارد.