شمارهٔ ۱۲۲ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به احساس غربت و دوری از وطن اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچ دوستی در ایران ندارد و از درد جدایی خود اشک می‌ریزد. حسرت این دوری او را به شدت ناراحت کرده است.