نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۶ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

غم از دل می برد آواز مطرب

رگ شادی ست تار ساز مطرب

کند منقار بلبل عشقبازی

به مضراب نواپرداز مطرب

به «یاحی» زنده سازد مرده ها را

موذن گر شود دمساز مطرب

ندارم طاقت یک ناز ساقی

کشیدم بس که امشب ناز مطرب

خوش آن ساعت که با هم کوک گردد

صدای شیشه و آواز مطرب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تاثیر مثبت و شادی‌آور موسیقی و آواز مطرب اشاره می‌کند. او می‌گوید که آواز مطرب غم‌ها را از دل می‌برد و باعث شادابی می‌شود. این آواز به مانند بلبل در عشقبازی و با نواهایش، زنده‌کننده روح است. همچنین، شاعر از لذت و شوقی که به وجود آمدن هماهنگی میان صداها ایجاد می‌کند، سخن می‌گوید و لحظات خوش را در کنار موسیقی و ساز مطرب توصیف می‌کند.